Continental viert 50 jaar antiblokkeerremsysteem

Belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van de auto

In 1969 presenteerde ITT-Teves de MK I, het eerste antiblokkeerremsysteem (ABS), een concept om te voorkomen dat de wielen blokkeren wanneer een auto hard remt, zodat de auto verder gestuurd kan worden. De serieproductie was een lange tijd aanstaande, maar toen kwam er een technologische doorbraak. De technologie werd echter aanvankelijk slechts in 36 testvoertuigen voor de Zweedse politie gebruikt.
Na de oliecrisis begon in 1984 eindelijk de serieproductie. In tegenstelling tot concurrerende systemen die al op de markt waren, lanceerde Teves, nu onderdeel van Continental, de MK II, 's werelds eerste microprocessorgestuurde ABS voor personenauto's op de weg.
In Noord-Amerika was het beschikbaar voor de Lincoln Continental, terwijl in Europa deze veiligheidstechniek een standaardkenmerk van de Ford Scorpio werd.
Helmut Fennel, die destijds een belangrijke functie had bij de ontwikkeling van ABS, verklaart het voordeel van de technologie als volgt: "Dankzij de programmering kan ons systeem snel en optimaal worden gevalideerd. Dat wil zeggen met een hoge wrijvingscoëfficiënt, voor bv. op gladde wegen. Het kon ook snel worden aangepast aan verschillende voertuigconcepten, zoals modellen met voorwiel- of vierwielaandrijving."
De MK II was het eerste ABS op de markt dat de remfunctie, de rembekrachtiger, de hydraulische besturing en het antiblokkeerremsysteem in één compacte eenheid combineerde.
Een belangrijke mijlpaal in de ontwikkeling van ABS was het latere MK IV-systeem, dat in 1989 in serieproductie ging en voor het eerst ook een elektronisch remkrachtverdelingssysteem omvatte, waardoor mechanisch-hydraulische componenten overbodig werden.
In 1995 werd voor het eerst een elektronische stabiliteitsregeling (ESC) in het MK 20-systeem geïntegreerd. In deze nieuwe opstelling, die de standaard is geworden, bevindt de motor zich aan de bovenkant, het kleppenblok in het midden en de elektronica eronder.