Evaluatie Europese emissienormen voor vrachtwagens en bussen
Zware voertuigen kunnen een cruciale rol spelen in minder CO2 volgens AECC
De Europese Commissie plant een evaluatie van de CO2-emissienormen voor vrachtwagens en bussen. AECC (Association for Emissions Control by Catalyst) steunt dit plan en doet voorstellen om deze uitstoot nog verder te beperken. Zo pleit de non-profit voor een transitie van Tank-to-Wheel (TtW) benaderingen naar Well-to-Wheel (WtW) en Life Cycle (LCA).
verschillende technologieën
Vrachtwagens en bussen maken een cruciaal deel uit van de Europese economie en worden dan ook elk jaar meer en meer ingezet. Daarom is het des te belangrijker om deze voertuigen ecologisch schoon en efficiënt te houden tijdens hun volledige levensduur.
AECC erkent en steunt de nood om over te schakelen op net-zerotechnologieën indien we de doelen van de Europese Green Deal willen halen. Hierbij vormen de CO2-emissies van zware voertuigen een unieke kans om de transitie naar groenere mobiliteit te versnellen. AECC stelt dat het cruciaal is om alle aandrijvingstypes, waaronder batterij elektrisch (BEV), brandstofcellen elektrisch (FCEV) en hybride interne verbrandingsmotoren (ICE) - te laten bijdragen aan de voorgestelde vermindering van 90% van de uitstoot van broeikasgassen tegen 2050.
De huidige manier om dergelijke emissies te testen, is sterk gefocust op de uitlaat van de voertuigen, de zogenaamde Tank-to-Wheel benadering. Dit beperkt echter sterk het potentieel van zware voertuigen met hybride ICE-technologie om bij te dragen aan deze vermindering. Zij kunnen namelijk met duurzame en hernieuwbare drop-in brandstoffen een groot verschil maken.
Studies hebben aangetoond dat dergelijke 'gemengde' oplossing - dus ook de inclusie van ICE - de scenario's met de laagste CO2-uitstoot oplevert. Hierbij is het belangrijk in gedachten te houden dat fossiele brandstoffen het probleem zijn en niet interne verbrandingsmotoren op zich, indien we transport willen decarboniseren.
Anders testen
De geplande evaluatie van de emissiestandaarden voor zware voertuigen betreffende CO2 beslaat enkele belangrijke aspecten, zoals een revisie van de bestaande reductiedoelstellingen en mogelijke nieuwe doelen voor 2035 en 2040. De rol van duurzame en hernieuwbare brandstoffen geproduceerd met hernieuwbare energie wordt ook herbekeken.
Eveneens creëert de review de mogelijkheid om de manier te veranderen waarop we CO2-emissies benaderen. Het is namelijk cruciaal hoe en waar deze uitstoot gemeten wordt en hoe een zero-emissie voertuig (ZEV) wordt gedefinieerd.
Op dit moment worden de CO2-emissies gemeten aan de hand van de VECTO-tool, wat een bepaalde waarde genereert op basis van deze uitstoot. Brandstofverbruik wordt eveneens in acht genomen en er wordt gekeken naar verschillende scenario's, met variërende lading, brandstoffen en soorten routes.
De resulterende waarde reflecteert de TtW CO2-emissies van het voertuig. Dit houdt echter niet met alle manieren rekening waarop men deze uitstoot kan verminderen. Het gebruik van hybride ICE-technologieën met duurzame en hernieuwbare drop-in brandstoffen kan immers een groot verschil maken.
Een groot probleem is de huidige definitie van een ZEV: deze sluit duurzame en hernieuwbare brandstoffen uit. ICE-voertuigen met dergelijke brandstoffen zouden moeten erkend worden naast elektrificatie en waterstof. Deze brandstoffen zijn reeds opgenomen in het Renewable Energy Directive (RED), een belangrijke eerste stap. Ze kunnen bovendien makkelijk worden opgenomen in de VECTO-tool.
Een alternatief is het instellen van een WtW-aanpak in de wetgeving, als een eerste stap richting de life cycle-benadering (LCA). Hierbij houdt men rekening met meer dan enkel het gebruik van de brandstoffen, energiecellen of batterijen en wat er uit de uitlaat komt. Minstens even belangrijk zijn namelijk het volledige productieproces van het voertuig, het onderhoud en de uiteindelijke recyclage.
De EU beweegt steeds meer in de richting van zo'n holistische benadering, maar er is nog een lange weg af te leggen. Enkel op deze manier kunnen we echt technologieneutraal zijn in dit debat, een kernwaarde van de Europese regulering. Het lijkt er bovendien op dat het bevoordelen van bepaalde technologieën een eerder averechts effect heeft en innovatie juist tegenhoudt.
Er wordt binnen de automobielsector dan ook algemeen gepleit voor dergelijke neutrale houding, terwijl veel milieuactivisten zich vragen stellen bij de impact van alternatieve brandstoffen. Het lijkt er echter wel op dat deze brandstoffen een cruciale rol kunnen vervullen in de transitie naar koolstofvrij transport.
Bedenkingen
Op korte termijn kunnen deze alternatieven zeker helpen bij het behalen van de immer strengere limieten. Dit is natuurlijk effectief, maar grotendeels een slim trucje om het aantal ZEV's te vermeerderen. De vraag is of dit niet de verdere ontwikkeling van de huidige soort ZEV zal vertragen, aangezien fabrikanten hiermee kostbare tijd kunnen kopen in plaats van meteen over te schakelen op elektrificatie of waterstof.
De alternatieve brandstoffen bieden natuurlijk wel een aantal voordelen. Zo kunnen de meeste voertuigen hierop rijden, zonder enige modificatie van hard- of software. Daarnaast kan de bestaande infrastructuur voor het tanken behouden blijven, een belangrijke factor in het toegankelijk houden van mobiliteit.
Het pleidooi voor een LCA is daarentegen veel minder dubieus. Het is een frequente kritiek op geëlektrificeerde wagens dat hun productie evenzeer erg vervuilend is, terwijl hun potentieel voor recyclage voorlopig nog beperkt blijft. Het in acht nemen van de volledige levenscyclus zal dus het oneerlijke voordeel voor BEV's en FCEV's grotendeels wegnemen, wat de deur openzet voor verdere innovatie in allerlei soorten ICE's.
