Publieke laadinfrastructuur hinkt achterop elektrificatie
RetailSonar-studie brengt lokale tekorten en capaciteitskloof in kaart
De elektrificatie van het Vlaamse wagenpark is de voorbije jaren sterk versneld. Tegelijk neemt de druk toe op de publieke laadinfrastructuur, die niet alleen voldoende talrijk, maar ook correct gespreid en voldoende krachtig moet zijn. Uit een tweejarige, datagedreven studie van RetailSonar, gebaseerd op meetpunten tot juli 2025, blijkt dat vooral het beschikbare laadvermogen en de lokale spreiding een beperkende factor dreigen te worden.
Veel laadpunten, beperkte capaciteit
Volgens RetailSonar telde Vlaanderen in de loop van 2025 ongeveer 68.000 publieke laadpunten, samen goed voor een geïnstalleerde laadcapaciteit van circa 924 MW. Het grootste deel daarvan bestaat uit AC-laadpunten met een beperkt individueel vermogen.
Die infrastructuur moet een snel groeiend elektrisch wagenpark ondersteunen. Eind 2025 reden er in Vlaanderen iets meer dan 200.000 volledig elektrische personenwagens. Voor 2030 gaat RetailSonar, afhankelijk van het gehanteerde scenario, uit van 600.000 à 700.000 elektrische voertuigen.
Wijkniveau maakt tekorten zichtbaar
Een onderscheidend element van de RetailSonar-studie is dat de laadbehoefte niet alleen op gemeentelijk niveau werd geanalyseerd, maar ook tot op wijkniveau. Daarbij werd rekening gehouden met woningtypologie, parkeerdruk en de aanwezigheid van privaat laden.
Die fijnmazige analyse legt scherpe contrasten bloot. Op basis van de situatie in juli 2025 beschikten 51 van de ongeveer 300 Vlaamse gemeenten over minder dan 25% van het minimaal benodigde laadvermogen om de verwachte vraag in 2030 op te vangen.
Aan de andere kant van het spectrum hadden 18 gemeenten tegen juli 2025 al bijna het volledige laadvermogen geïnstalleerd dat volgens RetailSonar nodig is om de doelstellingen voor 2030 te halen. Voor die lokale besturen verschuift de uitdaging van inhalen naar gericht verder uitbouwen, met het oog op groei na 2030.
Ook steden doen het goed
Opvallend is dat niet alleen kleinere gemeenten vooruitlopen op de doelstellingen. Ook centrumsteden zoals Gent, Mechelen en Hasselt behoren tot de best voorbereide steden in de analyse.
Ondanks een hogere parkeerdruk en intensiever gebruik slagen deze steden erin hun laadinfrastructuur relatief goed af te stemmen op de verwachte vraag. In verschillende stedelijke zones lag de bezettingsgraad van publieke laadpunten in 2025 al boven 40%, wat wijst op een toenemende druk op de beschikbare capaciteit.
Richtwaarden voor 2030
Op basis van effectief laadgedrag en wooncontext hanteert RetailSonar als richtwaarde gemiddeld één publiek laadpunt per 10 tot 15 elektrische wagens. Toegepast op de prognoses voor 2030 impliceert dat een substantiële uitbreiding nodig blijft, zowel in aantal laadpunten als in totaal laadvermogen.
Daarbij benadrukt RetailSonar dat niet alleen aantallen bepalend zijn. Laadsnelheid, spreiding, rotatie en aansluiting op het elektriciteitsnet zijn minstens even cruciaal voor een vlot gebruik.
Data als beleidsinstrument
De studie besluit dat gemeenten die hun laadbeleid baseren op data en ruimtelijke analyse beter gewapend zijn tegen toekomstige knelpunten. Zonder bijkomende capaciteitsuitbreiding en gerichte plaatsing dreigt de publieke laadinfrastructuur ook na 2026 een rem te blijven op de verdere elektrificatie van het wagenpark.
