Visueel en energetisch attractiever

Rijtest Renault Clio E-Tech full hybid 145

Rijkelijk bedacht met kenschetsende elementen uit Renaults nieuwe designtaal en aangepord met een zelfladende, serieel-parallelle full-hybridaandrijflijn op basis van een e-hoofdmotor, een starter/generator, een atmosferische 1,6-literviercilinderbenzinemotor en een intelligente multimodale automatische transmissie zonder koppeling. Zo heeft Renault zijn reuzepopulaire Clio zowel visueel als energetisch nog attractiever gemaakt.

Onderging Renaults Clio een kleine opfrisbeurt of betreft het een doorgedreven facelift? Wij leggen de nadruk eerder op een facelift. Want dankzij subtiele designaanpassingen die de nieuwe tekentaal van Renault karakteriseren, oogt de nieuwste Clio ontegensprekelijk een stuk sportiever.

Bovendien lijkt hij ook breder en lager. "Lijken" … inderdaad. Want aan de afmetingen van de wereldwijd meest verkochte Franse auto werd niet geraakt. De gefacelifte versie van deze in het B-marktsegment uitgespeelde 5-deurshatchback is even lang, breed en hoog als zijn voorgangers.

Ook aan de interieur- en kofferruimte werd niet geraakt. In het geval van onze testwagen – de nieuwe Clio E-Tech Full Hybrid 145 – wordt een deel van dat koffervolume (ongeveer 90 l) ingenomen door de 1,2kWh-batterij van de hybrideaandrijving.

Aerodynamische in- en uitlaten

Met inbreng van eerder subtiele ingrepen heeft de vijfde editie van de in 2019 geïntroduceerde Clio toch een visueel geslaagde make-over ondergaan. Met een hertekend radiatorrooster, het zwevende nieuwe merklogo en gewijzigde koplampen. Met aerodynamische luchthappers vooraan en ver naar buiten staande luchtinlaten waardoor de Clio (schijnbaar) breder klauwend en breder voorkomend op de weg staat.

Achteraan zijn er – naast de hertekende achterlichtunits – eveneens ver naar buiten geplaatste, aerodynamische luchtuitlaten. Samen met de nieuwe achterbumper wordt zo die visueel lijkende "breedmaking" ook achteraan met de aerodynamische luchtuitlaten extra in de verf gezet.

Verhoogde kwaliteitsindruk

Ook al blijft alles een beetje bij het oude, dan getuigt ook het voor een B-segmenter royale interieur van enkele subtiele ingrepen die het geheel attractiever en – zeker in onze Esprit Alpine-testversie – een stuk sportiever en extra kwaliteitsbewust doen overkomen. Lees: het dashboard ziet er zowat hetzelfde uit als in de vorige versies.

Identiek is het daarom niet. Want gemoderniseerd met een nieuw digitaal scherm zonder rand en met – afhankelijk van de uitvoering – een 7 tot 10 duim groot scherm. Uitgerust (marktafhankelijk) met een radio en R&GO-functie of met het multimediasysteem Renault Easy Link. Gemoderniseerd dus waarbij Renault tevens gebruikmaakt van minder milieuschadelijke afwerkingsmaterialen.

Met oppervlakken onder meer die bedekt worden met generfde, gecoate stoffen uit bio- en polyestervezels. Milieuvriendelijker en … comfortabeler aanvoelend. Kwalitatiever ogend bovendien. Uitzonderlijk in de afwerking wordt de nieuwe topversie: zoals ons testmodel een Esprit Alpine-uitvoering. Met blauw-wit-rode stiksels op de boordplank, aan het stuurwiel en met blauwetintafwerking van de stoelbekleding.

Gewijzigde line-up

Er is de geslaagde designupgrade en een beter (milieuvriendelijker) afgewerkt interieur met de kwaliteitsverhogende impressie. En er is de gewijzigde line-up van dat nieuwe Clio-gamma. Met de komst van een Techno- en Esprit Alpine-uitvoering. Zoals in alle Renaults … Vaarwel dus aan de RS-versie.

Motorisaties? Beginnende met de Tce 90. Aangedreven met een 1.0-liter-3-cilinderturbobenzinemotor (90 pk/160 Nm) en gecombineerd met een handgeschakelde zesbak. De zuinige Sce 65 met zijn atmosferisch beademde 1.0-liter-3-cilinder (65 pk/97 Nm) en gekoppeld aan een manuele vijfbak, en de E-Tech Full Hybrid 145 zijn de overige motorkeuzes.

Toppresteerder onder de Clio's

Wie na het verdwijnen van de Clio RS denkt dat ook Renaults populairste model het op sportief vlak wat rustiger zal opvatten, denkt verkeerd. De sportiefste modellen zijn voortaan immers onder het Esprit Alpine-hoofdstuk te vinden. Het hoeft daarom ook niet te verbazen dat in de hierboven aangehaalde (new) Clio motorline-up door Renault hoogst uitzonderlijke aandacht wordt besteed aan de 145 pk straffe E-Tech Full Hybrid.

Een zelfladende, serieel-parallelle full-hybridaandrijflijn die twee e-krachtbronnen (e-hoofdmotor en een starter/generator) combineert met een atmosferische 1,6-liter-4-cilinderbenzinemotor, een energieopslag van 1,24 kWh en een intelligente multimodale automaat zonder koppeling.

Een aandrijflijn waarvan de principe-opstelling identiek is aan de E-Tech Full Hybrid 200-aandrijflijn zoals we die onlangs proefreden in de Austral en de nieuwe Espace. Al is in die laatste opstelling de atmosferisch beademde 1.6-viercilinder vervangen door een drukgeladen 1.2-liter-3-cilinder en zorgden daarbij straffere e-motoren voor het 200 pk rijke systeemvermogen.

Uiteraard is de gefacelifte Clio niet de eerste die de atmosferisch beademde 4-cilinder in combinatie met e-motor en starter/generator – zijnde de E-Tech Full Hybrid 145 – gemonteerd krijgt. De Nissan Juke en de Dacia Jogger Hybrid 140 worden er eveneens mee aangedreven en ook de nieuwste uitvoeringen van de Arkana krijgen deze deels elektrische aandrijving gemonteerd.

In samenspel met deze E-Tech 145-aandrijflijn wordt de Clio alvast de toppresteerder in het vernieuwde Clio-gamma. Gecombineerd met de RS-vervangende Esprit Alpine-uitvoering meteen ook de duurste versie.

Aangename verrassingen

In dit vernieuwde Clio-verhaal gaat het in hoofdzaak om een (weliswaar uiterst geslaagde) visuele upgrade. Waarbij de voorheen als voorbeeldig ervaren rijdynamische hoedanigheden ongewijzigd zijn gebleven. Stuureigenschappen, wegligging en rijcomfort bleven intact. Zoals voorheen: een prettig en zonder complexen te sturen B-segment-hatchback. Met een uitstekende mix tussen comfort en sportiviteit.

Al die voordelen zijn voortaan gekoppeld aan een hybrideaandrijving die ons in eerdere testritten al aangenaam wist te verrassen. Een aandrijving die – vastgepind onder de nieuwe Clio – zowaar nog beter tot haar recht komt. Een aandrijflijn eveneens waarin de samenwerking tussen ICE- en e-motoren altijd inschikkelijk verloopt en waarbij de multimodale intelligente transmissie foutloos acteert.

Die transmissie voorziet overigens in twee gangen voor de e-motor en vier versnellingen voor de ICE. In het streven naar maximale efficiëntie worden zo een tiental combinaties mogelijk gemaakt. Bij het automatisch configureren van die combinaties wordt zo vaak als mogelijk geopteerd voor e-aandrijving. Waarbij de ICE pas wordt aangesproken van zodra bij hogere snelheden, acceleraties of hernemingen extra power gevraagd wordt.

Rol van de tweede e-motor? Daarmee wordt de ICE aan- en uitgezet. Aan, indien dat echt nodig is. Uit, als er voldoende e-power voorradig is. Beide e-motoren worden gevoed uit een 1,24kWh-energieopslag. Die wordt bijgeladen met behulp van de ICE maar profiteert ook van de rem- en rolenergierecuperatie tijdens het vertragen van het voertuig. Resultaat van dit alles: een behoorlijk presterende, geluidsvriendelijke en trillingvrije hybrideaandrijving.

Tenminste zolang men deze opstelling niet blootstelt aan stevige vermogenseisen. Wie bruusk op de rechterpedaal gaat, wordt op schokken, een duidelijk hoorbare ICE en onnodig verspilde energie getrakteerd. Wie rustiger op het gas trapt en daarom niet (veel) later het reisdoel bereikt, wordt aangenaam verrast.

De verbruikscijfers (zie bijgaande technische fiche) bevestigen (zeker in deze Clio E-Tech 145) wat wij eerder al stelden: energetisch beschouwd is het samenspel tussen ICE- en e-motoren – ook en vooral in niet-PHEV's – nog lang niet aan het einde van zijn technologische mogelijkheden.

Conclusie 

Met minimale visuele aanpassingen en een montage van een zuinig acterende – inmiddels ervaringrijke en breedschalig toegepaste – serieel-parallelle hybrideaandrijflijn, is de Clio klaar om zijn succesvolle loopbaan met meerdere jaren te verlengen. Immers, de gefacelifte Clio behoudt zijn gunstige rijkwaliteiten en krijgt er die hoogst efficiënte hybrideaandrijving bij.

Een technische opstelling zoals die in steeds meer modellen van de Renault-Nissan Alliantie opduikt. Een hybrideopstelling die demonstreert – zo onthouden we uit eerdere en in aantal oplopende E-Tech-tests – dat ook (en vooral) op energetisch vlak – zeker de niet-stekkerhybride – een attractievere toekomstverwachting dient toegeschreven.