Hoe China de commerciële druk verder opvoert
Column – Ferre Beyens, automotive-analist/journalist
Terwijl China in sneltreinvaart innoveert, blijft Europa hangen in het eindeloos sleutelen aan ‘klimaatbezielde’ belastingregels. In plaats van het technologische concurrentievermogen aan te wakkeren, blijven we discussiëren over emissienormen en investeren we miljarden in hoogst speculatieve klimaatprojecten. Blijvend getormenteerd door de nefaste impact van een – op net-zero-doctrine geschraagde – energietransitie, snakt de Europese auto-industrie naar economische "zuurstof" en voert China de concurrentiële druk verder op. Niet enkel met auto's die bulken van technologisch vernuft. Vooral met een op automatisering gefocuste productie, waarbij een groeiend aantal robots en kunstmatig denkvermogen de aanmaakkosten beperken en de kwaliteit maximaliseren.
"Het Chinese Silicon Valley illustreert hoeveel geld en intellectueel vernuft nodig is om industriële productie structureel te moderniseren"
De technische innovaties waarvan Chinese auto's intussen getuigen, doen een snoeiharde concurrentiestrijd met China voorspellen. Kwaliteit en prijsstelling worden superieur aan wat westerse constructeurs brengen. Voor de ‘gevestigde’ autobouwers wordt de uitdaging zo nog groter. Want de Chinezen produceren nu al sneller en efficiënter. Tegen haalbare prijzen bovendien. Dankzij intensief geautomatiseerde assemblagelijnen en de massale inzet van geavanceerde robotica. Innoverende productiemethodiek, in een razend tempo ontwikkeld door een leger van hoogopgeleide, technisch gekwalificeerde ingenieurs.
De race rond kunstmatige intelligentie speelt zich niet alleen af in Silicon Valley. Shenzhen, ooit een bescheiden vissersdorp, ontwikkelde zich in enkele decennia tot een internationale technologische hotspot en wordt niet voor niets het "Chinese Silicon Valley" genoemd. Wegens de thuishaven van enkele industriële grootheden. Maar ook vanwege een extreem hoge concentratie van technisch talent en de bakermat van een omvangrijke groep beloftevolle start-ups. In Shenzhen wordt pas echt duidelijk hoeveel geld en intellectueel vernuft China investeert in de modernisering van zijn industriële processen. Terwijl China zo onder meer in zijn autoproductie innoveert, wordt de Europese constructeur een klimaatgericht industriebeleid opgedrongen. Een beleid dat nooit kan leiden tot de broodnodige versterking van Europa's technologische concurrentievermogen.
Van 189.000 naar meer dan 2.000.000 industriële robots in tien jaar. De International Federation of Robotics (IFR) vertegenwoordigt robotverenigingen, robotfabrikanten en onderzoeksinstituten. Volgens deze federatie heeft China’s industriële landschap het afgelopen decennium een intensieve technologische transformatie ondergaan, waarbij het aantal industriële robots explodeerde van 189.000 naar ruim twee miljoen. Of die stijging niet moet worden toegeschreven aan de grote bevolkingsomvang van China? Neen, want met een robotleger van 2.000.000 eenheden produceert China met 567 robots per 10.000 fabrieksarbeiders. In Duitsland zijn dat er 449, in de VS 307 en in Groot-Brittannië amper 104.
Als, zoals toonaangevende economen stellen, extra automatisering leidt tot hogere productiviteit en een graadmeter is voor economische groei, dan illustreert die robotdichtheid dat westerse fabrikanten nog grotere uitdagingen wachten. Immers, China’s groeiende aandeel in de wereldwijde productie is niet alleen te danken aan die indrukwekkende robotdichtheid. Tenzij we – naast hun beter betaalbare eindproducten – de Chinese dominantie over de wereldwijde toeleveringsketens en hun enorme grondstoffenvoorraad vergeten. Of we weigeren in te zien dat China een van alle klimaathysterie bevrijd energiebeleid voert, terwijl onze autofabrieken met peperdure energie in een uitzichtloze productiepositie gemanoeuvreerd werden.
De invloed van Chinese technologie, samen met hun geavanceerd geautomatiseerde productie, demonstreert anderzijds dat China in staat is om flexibel en efficiënt in te spelen op snel veranderende marktomstandigheden. Ook dat noodzaakt westerse constructeurs om hun innovatiekracht op te vijzelen. Want de met kunstmatig denkvermogen aangestuurde Chinese automatisaties hebben ook de snelheid waarmee nieuwe modellen worden ontwikkeld fors opgevoerd. China is vandaag al in staat om een nieuw automodel te ontwikkelen en productierijp te verklaren in een half zo korte tijdspanne als de meeste Europese autobouwers.
‘Experts’, die destijds beweerden dat EV’s meer werkgelegenheid zouden scheppen, waarschuwen nu voor het banenverlies dat extra robotica veroorzaakt. Robotica zal ongetwijfeld banen kosten. Maar robotica zal werknemers ook naar nieuwe hoogtechnologische jobs begeleiden. Het klopt dat China onder de noemer ‘jiqi huanren’ – het Chinees voor "mensen vervangen door machines" – de automatisering opvoerde om zo de impact van de vergrijzing op te vangen. Hun ‘maximum-één-kind’-politiek van weleer dreigde hun arbeidsintensieve industrie met een exceptioneel demografisch probleem te confronteren. Extra automatisering zou die bevolkingsafname compenseren. Maar door meer te automatiseren werden de Chinezen nog concurrentiëler en moesten de productiecijfers voortdurend omhoog. Automatisering zal dus ongetwijfeld banen kosten. Maar wat leert de automatisering van China vooral? Dat het grootste banenverlies dreigt in die fabrieken waar niet geautomatiseerd wordt…
